skip to Main Content

Levenslust en liefde

Even voorstellen 

Mijn naam is Mandy Verleijsdonk (32), geboren in Rijen. Nu woon ik met mijn chihuahua in Tilburg. Ik ben bijna twee jaar vrijwilliger (en binnenkort trainee) bij FAMEUS, waar ik me onder andere bezighoud met communicatie. Vooral digitale, want ik zit graag achter de computer. Ik vind het leuk om te leren. Ook op persoonlijk vlak blijf ik mezelf ontwikkelen. Als blogger deel ik mijn ervaringen. 


Er mogen zijn: opbouw 

Maandag hebben we gekeken naar negatieve overtuigingen die we over onszelf kunnen hebben en die je leven kunnen gaan bepalen. Woensdag hebben we gekeken naar hoe we mindful/opmerkzaam en daarna vriendelijker kunnen zijn voor onszelf. Vandaag kijken we naar ‘willen’ leven en liefde voelen voor jezelf. Je doet er namelijk toe en mag er zijn. Omdat dat misschien (nog) niet zo voelt, is het belangrijk om er regelmatig aandacht aan te besteden. 

Blijven oefenen 

Vriendelijk zijn voor jezelf is een vaardigheid die je moet blijven oefenen. Ook liefde voelen voor je zelf is niet vanzelfsprekend voor iedereen. Zeker als je gewend bent om negatief over jezelf te zijn, omdat je weinig eigenwaarde hebt en veel negatiefs hebt mee gemaakt in je leven.

Met die lage eigenwaarde ben je niet geboren. Dus eigenlijk wil je weer terug naar er gewoon mogen zijn, zoals je bent, met wat je ook voelt en denkt. Dan zou je niet meer vriendelijk zijn naar jezelf als oefening, maar dan gebeurt het steeds meer vanzelf, vanuit een gevoel van liefde. Dan denk je ook niet meer in termen van ‘goed’ en ‘fout’, maar merk je op hoe dingen zijn zonder oordeel.

Dan kun je daarna altijd nog kijken of het oké is of dat je het toch liever anders wil. Er is altijd wat te leren, maar het is belangrijk dat je iets ‘wil’ leren, uit zelfzorg bijvoorbeeld. Dat in tegenstelling tot veranderen omdat je jezelf niet goed genoeg vindt of omdat anderen het willen. Dan bevestig je eigenlijk alleen maar dat je niet goed genoeg bent zolang je nog niet veranderd bent. 

Filmpje over liefde, zelfliefde en zelfhaat

Eerst accepteren 

Misschien vind of vond jij jezelf ook niet goed genoeg. Bijvoorbeeld omdat je psychische problemen hebt en daardoor minder denkt bij te dragen aan de maatschappij. Maar er is niet zoiets als gestoord en normaal, slecht en goed. Wat doet er toe voor jou? Hoe kijk jij naar jezelf? Hoe zorg je voor jezelf?

Vroeger werd bij mij bijvoorbeeld alles bestempeld als een dwangstoornis. Maar hoeveel therapie ik ook kreeg, mijn dwanggedachten en dwanghandelingen werden niet minder. Er was te veel spanning omdat ik blijkbaar niet goed genoeg was en ‘gestoord’. En één keer raden wat ik deed om met spanning om te gaan… dwangmatig zijn. 

Er was eerst een acceptatieproces nodig van de dwangmatigheid. Er mogen zijn met dwang. Bovendien moest ik de dwangmatigheid afleren waar ik last van had en niet waar anderen last van hadden. Ik heb structuur, houvast en routines nodig en sommige dingen vielen daar onder en waren helemaal niet belemmerend, maar hielpen me juist.

Motivatie

Vervolgens was het nodig om iets te ontwikkelen om in de plaats te zetten van die dwangmatigheid (voor jou kan het iets anders zijn, zoals verslaving). Want wat heeft het voor zin als ik geen dwang meer heb om mijn dag in te vullen, terwijl ik geen reden heb om zin te hebben in mijn dag? Iets alleen maar afleren omdat het niet goed is, werk niet motiverend. Het is veroordelend.

Bij mij werkt het zo dat als er iets is dat de moeite waard is, ik gemotiveerd ben om daarnaar toe te werken. Dus voor een leuk uitje, durf ik mijn normale dagstructuur los te laten. En ik ga mijn angsten aan om iets te doen dat ik graag wil, in plaats van om minder angstig te zijn of omdat het moet van iemand anders.  

Misschien heb je een soortgelijk proces doorgemaakt. Als je weet waar je het voor doet, kan je vaak beter werken aan je problemen. Je richt je niet alleen meer op ziekte, stoornis, afwijking en problemen, maar verlegt je aandacht naar wat er wel is of wat er nog kan komen. Dan krijg je weer energie en hoef je niet alles op discipline af te leren. Dat is een liefdevolle manier.

Omdat ik steeds meer keek naar wat ik wel wilde en wel kon, verminderde ik de druk op mezelf om perfect te zijn, en kon ik weer ontspannen. Op een gegeven moment kreeg ik zelf ‘grotere’ positieve emoties; emoties waar het leven eigenlijk om gaat voor mij. Ik dacht eerst dat je leeft om te presteren en nuttig te zijn en dan vooral voor anderen. Inmiddels weet ik dat het gaat om verbondenheid voelen met anderen, liefde voelen voor jezelf en elkaar. En zin hebben in je dag in plaats van zinvol ‘moeten’ zijn.

Pijn mag er zijn 

Dat wil niet zeggen dat dat vanzelf gaat. Het wil ook niet zeggen dat pijn en lastige dingen er niet meer zijn. Maar er is meer dan problematiek en er afwisseling van positieve en negatieve emoties. Dan weet je dat als je somber bent, het ook weer voorbij gaat. Dan weet je dat verdriet komt en gaat. Je merkt op wat er is, laat het er zijn en zorgt daarna voor jezelf en vraagt hulp waar nodig. Allemaal makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk! Het is een kwestie van blijven oefenen met kijken naar wat er wel is en leren omgaan met wat moeilijk is. 

Het scheelt zoveel energie om niet de hele tijd te vechten tegen jezelf. Daar kun je uitgeput en somber van worden. Het zou fijn zijn als je kan leven met jezelf en kan houden van jezelf. Pijn hoort bij het leven en de ene persoon heeft helaas meer pijn dan de andere, maar je verdient het om niet geleefd te worden door je pijn. 

Van leven naar liefde

Mijn hartje (als pup) 

Gevoelens zoals houden van en levenslust klinken soms heel groot en onbereikbaar. Het is ook niet zo dat je de gevoelens 1, 2, 3 op kan roepen. Het zijn gevoelens die komen en gaan, soms sterker zijn dan anders, en er gaan veel concretere stappen aan vooraf. Hier een paar voorbeelden: 

  • Je kunt af en toe stilstaan bij waar je dankbaar voor bent. Dan zie je wat voor mooie dingen er zijn, hoe klein of groot ook. 
  • Je kunt goed voor je lichaam zorgen door te bewegen, gevarieerd te eten en te ontspannen.  
  • Je kan je leren openstellen voor anderen, waardoor je oprecht en dus echt contact maakt met de ander. 
  • Doe dingen die je leuk vindt, gun jezelf dat. 
  • Zie wat je kan en voel daar voldoening over.  
  • Maak grapjes, lach.
  • Ga op in muziek of maak muziek.
  • Doe nieuwe dingen, ervaar of het iets voor je is. 
  • Praat of schrijf, geef ruimte aan wat er in je omgaat.
  • Zoek regelmatig de natuur op.
  • Kijk naar de puurheid van een kind.
  • … 

Zo kun je zelf misschien nog meer dingen verzinnen waardoor jouw dag voor jou fijn en oké is. Je voegt als het ware dingen toe aan je leven in plaats van dat je bezig bent met wat niet goed is, wat je niet wil en wat weg moet uit je leven. Je vormt je eigen leven.

Wat mij geholpen heeft bij het krijgen van levenslust en positieve emoties is mijn hondje. Zij heeft mijn hart weer geopend als het ware. Door meerdere depressies en geleefd te worden door dwangmatigheid, was ik niet echt positief meer. Met Josje kon ik praten, knuffelen en ik moest om haar lachen. Ik ging steeds meer van haar houden, onvoorwaardelijk. En daardoor kon ik ook weer meer liefde voelen voor het leven.

Wat we onze huisdieren en naasten geven, mogen we ook aan onszelf geven. Je leven doet er toe en je mag er zijn. Je verdient steun en liefde van jezelf en anderen. Dus blijf opmerkzaam, vriendelijk en liefdevol!


Om over na te denken 

  • Wat betekent ‘liefde’ voor jou?  
  • Van wie houd je en hoe uit je dat? 
  • Voel je liefde voor jezelf? 

Aan de slag 

Maak voor jezelf een visuele reminder dat je liefde verdient, ongeacht of je het daadwerkelijk voelt. Hoe doe je dat? 

  1. Het bekendste symbool voor liefde is natuurlijk een rood hartje. Welk symbool wil jij? Ook een hart en welke kleur? Of liever een ander symbool? 
  2. Welke materialen wil je gebruiken? Papier bijvoorbeeld of ga je een hartje haken (patroon). 
  3. Maak het symbool.  
  4. Bedenk een mooi plekje voor het symbool.  
  5. Kijk er regelmatig naar en merk op hoe dat is.  

Heb je geen zin of lukt het niet om een hartje te maken, dan is dat ook oké. Maar sta dan stil bij waarom dat zo is, zonder oordeel. Eventueel probeer je het over een tijdje nog eens.  


Ik hoop dat je iets gehad hebt aan de oefeningen van deze week. Ik wens je veel zelfliefde. 

Bovenstaande tekst is onder andere geïnspireerd door de boeken van Gabriele Bernstein en Jan Geurtz 

Back To Top